29 mei 2021

 

24 mei 2021

 

23 mei 2021

21 mei 2021

 

14 mei 2021 - Tuindagboek

Kruidentuin

Jaren geleden bezocht ik in Engeland de tuinen van Sissinghurst, aangelegd door Vita Sackville-West en haar echtgenoot Harold Nicolson. De tuinen waren prachtig, maar waar ik het meest van onder de indruk was, was de kruidentuin waar het zinderde van de geuren en het gezoem van insecten. In de juni, als de lavendel bloeit, komt het gezoem in mijn tuin in de richting van de tuinen van Sissinghurst. Ondertussen doe ik mijn best om ook kruiden een plaats te geven, want oregano en tijm uit eigen tuin in de spaghettisaus is heerlijk, bieslook mag niet ontbreken in de salade en bij vis is salie perfect..

Bij de Rotterdamse munt kocht ik een paar jaar geleden Marokkaanse munt, die het heel goed doet, en een laurierplantje, die de koude winter niet heeft overleefd. Ook de rozemarijn is niet niet meer wat het is geweest, dus binnenkort weer naar de Rotterdamse munt om dit en een laurierplantje aan te schaffen.

Er is iets aan komen waaien wat volgens mij dille is en verder staat er nog koriander op mijn verlanglijstje.

13 mei 2021

 

8 mei 2021

 

9 mei 2021 - Tuindagboek

Onkruid bestaat niet

‘Onkruid bestaat niet,’ vertelde de stadsecoloog van Gouda me toen ik hem jaren geleden interviewde en dat heb ik in mijn oren geknoopt. Mijn buurman denkt daar anders over. Hij bestrijdt te vuur en te zwaard alles wat hij niet zelf in zijn tuin heeft geplant. Ook die schattige kleine viooltjes die tussen zijn tegels uitpiepen. Weg ermee. Hij zegt tegen mij dingen als: het is prima als jij je tuin laat verwilderen, maar je moet wel dat gras weghalen, want dat zaait uit als een gek. Dat gras is het gras met een leuke pluim dat een vriendin van me konijnenstaartjes noemt. Ik wil graag een goede buur zijn en trek alle konijnenstaartjes zonder pardon uit.

Omdat onkruid niet bestaat is het wel zaak dat ik met mezelf afspraken maak over wat wel en niet kan. De paarse dovenetel mag blijven en natuurlijk ook de wilde hyacinthen en de vergeetmenietjes. In de hondsdraf komen straks mooie blauwe bloemetjes, maar het hoeft niet mijn hele tuin over te nemen, dus dat probeer ik in de hand te houden. En dat mooi bloeiende plantje waarvan ik denk dat het zenegroen is? Moet ik het te lijf gaan of lekker laten zitten? Voorlopig staat het niet in de weg en mag het blijven. De konijnenstaartjes blijf ik verwijderen, want daarin heeft mijn buurman wel gelijk. Als je grassen hun gang laat gaan verandert je border in een prairie.

7 mei 2021

 

6 mei 2021

 

3 mei 2021 - Tuindagboek

Eetbare tuin

Vorig jaar kreeg ik van een kennis die een week met zijn zoontje in mijn huisje verbleef als dank een vaccinium reka, een bosbesstruikje. In de bossen is de bosbes een laag struikje, maar deze kan wel 100 tot 150 cm worden, volgens het label. Ik ben benieuwd naar de bessen. Hij bloeit in ieder geval uitbundig met leuke roze bloemetjes.

Snoepen uit eigen tuin is geluk. Ieder jaar geeft de vijgenboom vijf of zes vijgen die voldoende rijp zijn om op te eten. Aan het aardbeienplantje dat ik vorig jaar heb verplaatst zitten eindelijk bloemetjes, dus ik hoop op een beschuitje met versgeplukte aardbeien. De braam is vorige zomer door een gast die op mijn huisje en tuin paste te rigoureus gesnoeid. Geen bramen deze zomer. Ik heb nu onkruid en overhangende takken weggehaald zodat hij goed te herkennen is als braam.

In de tuin aan de voorkant staat een kruisbessenstruikje. Vorig jaar zaten er vruchtjes aan, maar ze waren veel kleiner dan die aan de kruisbessenstruik in de vroegere tuin van mijn vader. Daar maakten we kruisbessenjam van. Vorig jaar heb ik voor het eerst sap gemaakt van de druiven. Drie flessen. Het smaakte heerlijk. Dit jaar zal ik er eerder mee beginnen want na 1 oktober zijn ze overrijp en rottend.